บทที่ 103 คนและสิ่งของที่คุ้นเคย

ทันทีที่พูดจบ พริมดาวก็หาวออกมาเบาๆ อย่างอดไม่ได้

ดูท่าทางเธอจะง่วงจริงๆ

ชลสิทธิ์ละสายตากลับไปมองถนน ก่อนจะค่อยๆ ผ่อนความเร็วรถลง

พริมดาวผล็อยหลับไปครู่หนึ่ง ไม่นานนัก ราวๆ ยี่สิบนาทีเห็นจะได้ รถยนต์หรูคันนั้นก็จอดสนิท

เธอหลับไม่ลึกนัก ทันทีที่รถหยุดนิ่ง เธอก็ลืมตาตื่นขึ้น

ภาพนอกหน้าต่างคือแนวป่าธรร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ